Фариштаи заминӣ
Модар, ту фариштаи заминӣ, Дар чашми ту меҳри осмонист. Аз хандаи ту ҷаҳон шукуфад, Дар қалби ту ишқи ҷовидонист. Имрӯз, ки баҳори нав расида, Ҳаштуми март, иди занон аст. Табрик кунам туро, азизам, Номи ту бароям ҷаҳон аст. Бошад ҳама умри ту чу гулзор, Пур аз хушиву сафову шодӣ. Модар, туӣ нури хонаи мо, Сарчашмаи меҳру озодӣ.
Este poema foi escrito por IA. Copie, compartilhe, use em cartões ou discursos — é totalmente gratuito e seu para usar.