Жаз деми

Жаз деми

Кыштын суугу артта калып акыры, Күн нуруна бөлөнүп жер бети. Ойгонуп бүт жаратылыш уйкудан, Келди минтип жаздын жылуу ирмеми. Тоолордон кар эрип, суулар шаркырап, Бак-дарактар бүчүр байлап, кулпунат. Уя салып сайрап учкан куштардын, Үнү менен бүт ааламга нур чачат. Жаздын жели согуп жумшак бетиме, Үмүт отун жандырат го жүрөктө. Жашоо кайра жаралгансып ушул кез, Жаздын көркү тең келбейт эч нерсеге.

#poemasdeprimavera #esperançoso-pacífico 🌅🕊️

Mais Como Este

Este poema foi escrito por IA. Copie, compartilhe, use em cartões ou discursos — é totalmente gratuito e seu para usar.

Grátis CC0 Uso Comercial
Texto copiado
Erro ao excluir
Erro ao restaurar
Vídeo publicado
Vídeo não publicado
Reclamação enviada
Pronto
Erro
Autor recebeu:+5+10