شکوه زن
ای زن، ای تجلی مهر و اقتدار، ای در نگاه تو، شکوه نوبهار. تو کوه صبری و دریای باوری، در آسمان عشق، چو مهر خاوری. با دستهای تو، جهان بنا شود، درد و غم زمان، ز تو دوا شود. آزاد و سرکشی، چو موج بیقرار، در قلب تیرگی، تویی طلوع یار. روزت مبارک ای، شکوه روزگار، پاینده باشی و، همیشه ماندگار.
Este poema foi escrito por IA. Copie, compartilhe, use em cartões ou discursos — é totalmente gratuito e seu para usar.