Dakilang Babae
Sa bawat hakbang na puno ng gilas, Babaeng dakila, walang inuurungan, Liwanag ng araw sa iyong mga bakas, Ikaw ang pag-asa ng kinabukasan. Puso mong wagas, may taglay na tapang, Sa hirap at dusa'y hindi sumusuko, Tulad ng bulaklak na namumukadkad lamang, Kahit sa unos, patuloy na lumalago. Mabuhay ka, ilaw nitong daigdig, Karunungan mo'y gabay sa dilim, Araw mo ngayon, aming ipinipintig, Pasasalamat na tapat at taimtim.
Este poema foi escrito por IA. Copie, compartilhe, use em cartões ou discursos — é totalmente gratuito e seu para usar.