Zimowe wyznanie

Zimowe wyznanie

Gdy luty w sercach rozpala ogniska, Czuję, jak bardzo jesteś mi bliska. Choć świat pędzi w szalonym biegu, My razem, jak ślady na białym śniegu. Twoje spojrzenie to słońca promienie, Co w zimny wieczór niosą ukojenie. Nie trzeba słów wielkich, by miłość wyznać, Wystarczy przy Tobie po prostu przystanąć. Jesteś melodią, co w duszy mi gra, Najpiękniejszym snem, który ciągle trwa. Więc w dniu zakochanych szeptam cichutko: Bądź przy mnie zawsze, nie tylko na krótko.

Este poema foi escrito por IA. Copie, compartilhe, use em cartões ou discursos — é totalmente gratuito e seu para usar.

Grátis CC0 Uso Comercial
Texto copiado
Erro ao excluir
Erro ao restaurar
Vídeo publicado
Vídeo não publicado
Reclamação enviada
Pronto
Erro
Autor recebeu:+5+10