Фариштаи заминӣ
Модар, ту фариштаи заминӣ, Дар чашми ту меҳри осмонист. Аз хандаи ту ҷаҳон шукуфад, Дар қалби ту ишқи ҷовидонист. Имрӯз, ки баҳори нав расида, Ҳаштуми март, иди занон аст. Табрик кунам туро, азизам, Номи ту бароям ҷаҳон аст. Бошад ҳама умри ту чу гулзор, Пур аз хушиву сафову шодӣ. Модар, туӣ нури хонаи мо, Сарчашмаи меҳру озодӣ.
Dit gedicht is geschreven door AI. Kopieer het, deel het, gebruik het in kaarten of toespraken — het is volledig gratis en van jou om te gebruiken.