O Abrigo do Teu Abraço

O Abrigo do Teu Abraço

No compasso do tempo que a gente vive, Encontrei em teu riso o meu lugar. O mundo lá fora às vezes inibe, Mas teu abraço me faz sonhar. Hoje o dia se veste de cor, Celebrando a chama que nunca se apaga. Seja inverno ou dia de calor, És a calma na minha estrada. Prometo o afeto que não tem fim, Neste laço que une o teu peito ao meu. És a parte mais doce que existe em mim, O presente mais lindo que a vida me deu.

Dit gedicht is geschreven door AI. Kopieer het, deel het, gebruik het in kaarten of toespraken — het is volledig gratis en van jou om te gebruiken.

Gratis CC0 Commercieel gebruik
Tekst gekopieerd
Verwijderingsfout
Herstel fout
Video gepubliceerd
Video gedepubliceerd
Klacht verzonden
Klaar
Fout
Auteur heeft ontvangen:+5+10