Złoty Czas

Złoty Czas

Pół wieku minęło, jak jeden krótki dzień, Lecz w sercu wciąż płonie młodzieńczy ten cień. Doświadczeń bagaż, mądrości masz dar, To życia najlepszy, najpiękniejszy czar. Nie licz już lat, co uciekły gdzieś w dal, Niech w duszy Twej gra wciąż radosny bal. Zdrowia jak dąb, co wichurom się nie da, Niech omija Cię troska i każda bieda. Bądź sterem i żaglem na morzu swych dni, Spełniaj marzenia i najskrytsze sny. Niech każdy poranek przynosi nadzieję, A wiatr pomyślności wciąż w plecy Ci wieje.

Dit gedicht is geschreven door AI. Kopieer het, deel het, gebruik het in kaarten of toespraken — het is volledig gratis en van jou om te gebruiken.

Gratis CC0 Commercieel gebruik
Tekst gekopieerd
Verwijderingsfout
Herstel fout
Video gepubliceerd
Video gedepubliceerd
Klacht verzonden
Klaar
Fout
Auteur heeft ontvangen:+5+10