Табрики самимӣ барои ҳамсари азиз
Ҳамсари азизу меҳрубонам, ту нури хонадони мо ва фариштаи нигаҳбони хушбахтии ман ҳастӣ. Имрӯз, дар ин рӯзи хос, мехоҳам ба ту барои тамоми он меҳру вафо ва сабре, ки дар тӯли ин солҳо нишон додӣ, миннатдории бепоёни худро баён кунам. Зиндагӣ бо ту ба мисли як достони зебост, ки ҳар саҳифааш аз ишқу муҳаббат саршор аст. Ту на танҳо ҳамсари ман, балки беҳтарин ҳамсафар ва такягоҳи рӯзҳои сахту шодии манӣ. Орзу мекунам, ки қалби покат ҳамеша лабрез аз шодӣ бошад ва дар чашмонат танҳо нури умеду хушбахтиро бинам. Бигзор роҳи зиндагии мо ҳамеша бо гулҳои муҳаббат ороста бошад ва ҳеҷ гуна тӯфони рӯзгор натавонад оташи ишқи моро хомӯш кунад. Саломатӣ, дарозумрӣ ва тамоми хушиҳои оламро бароят хоҳонам. Ман фахр мекунам, ки маҳз ту ҳамсари ман ҳастӣ ва омодаам ҳар рӯзро барои ту ба як ҷашни ҳақиқӣ табдил диҳам. Идат муборак, азизи дилу дидаам!
