Ба ҳамсари азизам
Ҳамсари азизу меҳрубонам, туро бо ин рӯзи фараҳбахш аз таҳти дил табрик мегӯям! Ту на танҳо ҳамсари вафодор, балки нури хонадон ва фариштаи нигаҳбони оилаи мо ҳастӣ. Ташаккур барои он ҳама меҳру муҳаббат, сабр ва ғамхорие, ки ҳар рӯз ба ман ҳадя мекунӣ. Зиндагӣ бо ту мисли як боғи шукуфонест, ки дар он ҳамеша бӯи хуши баҳор ва гармии офтоб эҳсос мешавад. Орзу дорам, ки ҳамеша чун гули баҳорӣ шукуфон ва чун хуршеди тобон гармбахши қалби мо бошӣ. Бигзор дар чашмони зебоят ҳеҷ гоҳ ашки ғамро набинам, балки онҳо ҳамеша аз шодиву нишот дурахшон бошанд. Саломатии бардавом, умри дароз ва саодати бепоён насибат бод. Ман ифтихор мекунам, ки маҳз ту ҳамсафари ҳаётии ман ҳастӣ. Бигзор ҳар як лаҳзаи умрат пур аз табассум ва лаҳзаҳои хотирмон гардад. Ту сазовори беҳтарин хушиҳои дунё ҳастӣ ва ман ҳамеша кӯшиш мекунам, ки туро хушбахтарин зани олам созам.
