Зодрӯз муборак, азизи дил!
Зодрӯзи хуҷастаат муборак бошад, ҳамсари азизу меҳрубонам! Дар ин рӯзи пурфайзу бобаракат мехоҳам тамоми калимаҳои зебои оламро бароят эҳдо намоям. Ту барои ман на танҳо ҳамсафар, балки як ҷаҳони меҳру вафо ва нури хонадони мо ҳастӣ. Ҳузури ту дар зиндагии ман мисли офтобест, ки ҳар саҳар бо гармии худ диламро равшан мекунад. Мехоҳам, ки ҳамеша тансиҳату хотирҷамъ бошӣ. Бигзор дар чашмони зебоят ҳамеша шӯълаи шодӣ дурахшад ва ягон ғубори ғам ба остонаи дилат наздик нашавад. Ту сазовори беҳтарин хушбахтиҳои рӯи олам ҳастӣ, зеро бо қалби бузург ва сабри ҷамилат дунёи моро оромӣ мебахшӣ. Таманнои онро дорам, ки дар паҳлӯи ҳам солҳои зиёдеро бо ишқу садоқат паси сар кунем. Бигзор ҳар як орзуе, ки дар гӯшаи хотир дорӣ, ба ҳақиқат табдил ёбад ва муваффақият ҳамеша ҳамсафари доимии ту бошад. Ташаккур барои меҳрубониҳоят, барои дастгириҳоят ва барои он ки маро хушбахттарин инсони рӯи замин кардӣ. Илоҳо ҳамеша сарбаланду комёб бимонӣ ва сояи меҳрат аз сари мо кам нагардад. Боз ҳам зодрӯз муборак, такягоҳи зиндагиам!
