Ба Модари азизу меҳрубонам
Модари азизу меҳрубонам, имрӯз мехоҳам тамоми меҳру муҳаббати худро дар ин чанд сатр ба Ту изҳор намоям. Ту он фариштае ҳастӣ, ки шабҳои дароз дар болои гаҳвораи ман хоб накарда, бо дуову нигоҳҳои гармат маро ба воя расонидӣ. Бубахш маро, модарҷон, ки гоҳо бо бепарвоӣ ё тифлии худ хоби ширини Туро ҳаром кардам ва боиси хастагиат шудам. Дастони пурмеҳри Ту ҳамеша паноҳгоҳи ман буданд ва ҳастанд. Ҳар як тори мӯи сафеди Ту қиссаи заҳматҳову бехобиҳо барои ояндаи ман аст. Ташаккур барои он ки ҳамеша дар канорам ҳастӣ, барои сабрат ва барои он ишқи бепоёне, ки танҳо дар қалби модар ҷой дорад. Орзу дорам, ки ҳамеша саломат бошӣ, лабханд аз лабонат дур нагардад ва нури чашмонат ҳамеша роҳи маро равшан кунад. Ту бузургтарин ганҷи зиндагии манӣ ва ман Туро бениҳоят дӯст медорам. Иди саиду муборакат бошад, қиблагоҳи ман!
