Зодрӯз муборак, ҳамсари азизам!
Зодрӯз муборак, ҳамсари азизам! Ту нури чашмони ман ва гармии хонадони мо ҳастӣ. Ҳар лаҳзае, ки бо ту мегузарад, барои ман туҳфаи бебаҳои қисмат аст. Ту на танҳо ҳамсар, балки дӯсти вафодор ва такягоҳи боэътимоди манӣ. Дар ин рӯзи хос ба ту саломатии бардавом, саодати бепоён ва хандаҳои ҳамешагиро орзу мекунам. Бигзор қалби покат ҳамеша аз шодӣ лабрез бошад ва орзуҳоят ҷомаи амал пӯшанд. Ман фахр мекунам, ки ту дар паҳлуи манӣ. Ту бо меҳрубонӣ ва сабри худ дунёи маро рангин месозӣ. Бигзор ҳаёти мо ҳамеша мисли баҳори шукуфон бошад ва муҳаббати мо рӯз то рӯз қавитар гардад. Ту сазовори беҳтарин хушбахтиҳои дунё ҳастӣ ва ман кӯшиш мекунам, ки ҳар рӯзи туро бо табассум оғоз кунам. Ташаккур барои он ки ҳастӣ ва ҳаёти маро бо маъно пур мекунӣ. Зодрӯзат муборак, ягонаи ман, маликаи қалби ман!
