Табрикоти самимӣ барои Модар
Модари азизу меҳрубонам, шумо қиматтарин гавҳари ҳаёти мо ҳастед. Шумо мисли офтобе ҳастед, ки бо нурҳои меҳру муҳаббататон хонадони моро ҳамеша гарм месозед. Ҳар як сухани шумо барои мо панд ва ҳар як дуои шумо роҳнамои зиндагии мост. Модари ҷон, барои ҳама заҳматҳоятон, барои шабзиндадориҳо ва барои он қалби бузургатон, ки ҳамеша моро мебахшад, самимона сипосгузорем. Орзу мекунем, ки чеҳраи нуронии шумо ҳамеша бо табассум ороста бошад ва саломативу хушбахтӣ ҳеҷ гоҳ шуморо тарк накунад. Бигзор солҳои тӯлонӣ соябони сари мо бошед ва мо дар канори шумо худро ҳамеша кӯдаки хушбахт эҳсос кунем. Иди шумо муборак бошад, фариштаи рӯи замини мо! Мо шуморо бениҳоят дӯст медорем ва бароятон тамоми хушиҳои оламро таманно дорем. Бигзор ҳар як лаҳзаи ҳаёти шумо пур аз шодиву нишот бошад ва қалби поки шумо ҳеҷ гоҳ дардро набинад. Шумо сарвати бебаҳои мо ҳастед.
