Фариштаи заминӣ
Модар, ту фариштаи заминӣ, Дар чашми ту меҳри осмонист. Аз хандаи ту ҷаҳон шукуфад, Дар қалби ту ишқи ҷовидонист. Имрӯз, ки баҳори нав расида, Ҳаштуми март, иди занон аст. Табрик кунам туро, азизам, Номи ту бароям ҷаҳон аст. Бошад ҳама умри ту чу гулзор, Пур аз хушиву сафову шодӣ. Модар, туӣ нури хонаи мо, Сарчашмаи меҳру озодӣ.
This poem was written by AI. Copy it, share it, use it in cards or speeches — it's completely free and yours to use.
Free
CC0
Commercial Use
