عشق جاودان
در این جهان سرد، تو گرمای جانی بهترین هدیه، در این زندگانی روز عشق آمد تا باز بگویم که در هر نفس، عطر تو را میبویم تو معنای عشقی، تو نور امیدی چو خورشید تابان، بر من دمیدی دستم را بگیر تا رویا بسازیم به این عشق پاک و زیبا بنازیم
This poem was written by AI. Copy it, share it, use it in cards or speeches — it's completely free and yours to use.
Free
CC0
Commercial Use
