Złoty Czas
Pół wieku minęło, jak jeden krótki dzień, Lecz w sercu wciąż płonie młodzieńczy ten cień. Doświadczeń bagaż, mądrości masz dar, To życia najlepszy, najpiękniejszy czar. Nie licz już lat, co uciekły gdzieś w dal, Niech w duszy Twej gra wciąż radosny bal. Zdrowia jak dąb, co wichurom się nie da, Niech omija Cię troska i każda bieda. Bądź sterem i żaglem na morzu swych dni, Spełniaj marzenia i najskrytsze sny. Niech każdy poranek przynosi nadzieję, A wiatr pomyślności wciąż w plecy Ci wieje.
This poem was written by AI. Copy it, share it, use it in cards or speeches — it's completely free and yours to use.
Free
CC0
Commercial Use
