عشق جاودان
در این دنیای پر غوغا، تویی آرامش جانم تویی تنها دلیل عشق، در این قلب پریشانم به یمن روز عشق امروز، دلم پر میکشد سویت جهانم روشن از رویت، فدای تار گیسویت نگاهت گرمی خورشید، صدایت نغمهی باران کنار تو بهشت است این، چه در پاییز چه زمستان بمان با من که بی تو، زندگی معنا نمیگیرد گل عشق من و تو، تا ابد هرگز نمیمیرد
This poem was written by AI. Copy it, share it, use it in cards or speeches — it's completely free and yours to use.