بهانهی عاشقی
در این روز عشق، جهانم تویی تمام امید و توانم تویی به سرخی گلهای باغ بهار نگاهت شده مونس و غمگسار دلم با تو آرام گیرد قرار تویی بهترین هدیهی روزگار ولنتاین بهانه است تا گویمت که بیتو نیرزد همه اعتبار بمان تا ابد در کنار دلم که عشق تو شد رونق محملم
This poem was written by AI. Copy it, share it, use it in cards or speeches — it's completely free and yours to use.
Free
CC0
Commercial Use
