Зодрӯз муборак, духтари азизам!
Духтари азизу меҳрубонам, ту нури чашмон ва шодии дили мо ҳастӣ. Рӯзи зодрӯзат бароямон яке аз беҳтарин ва фаромӯшнашавандатарин рӯзҳои зиндагӣ маҳсуб меёбад. Ту мисли гуле ҳастӣ, ки ҳар рӯз бо зебоӣ ва табассумат дунёи моро равшантар месозӣ. Дар ин рӯзи хос ба ту таманнои онро дорам, ки ҳамеша сарбаланд ва муваффақ бошӣ. Бигзор роҳи зиндагиат ҳамеша пур аз гулҳои умед ва муҳаббат бошад. Орзу мекунам, ки ҳамаи мақсадҳои пешгузоштаат амалӣ шаванд ва ту ҳамеша дар иҳотаи дӯстони содиқу наздикони меҳрубон бошӣ. Ҳеҷ гоҳ аз мушкилиҳо наҳарос, зеро ту дорои қалби пок ва иродаи қавӣ ҳастӣ. Мо ҳамеша бо ту фахр мекунем ва дар ҳар қадамат дастгири ту хоҳем буд. Саломативу хушбахтӣ ва хандаи бепоён ҳамеша ҳамсафари ту бошад. Зодрӯзат муборак бошад, гавҳари ноёби мо!
