ریشههای عشق
در هوای سرد اسفند، بوی باران میدهی خاک خشک سینه را، جانی دوباره میدهی روز عشق باستان و جشن پاکی زمین ای دلیل بودن من، ای نگار نازنین ریشههای مهر تو در عمق جانم بسته جا میپرستم من تو را در خلوت و در هر کجا سپندارمذگان آمد تا بگویم بیدریغ عشق تو تابید بر من، همچو خورشید و تیغ
यह कविता AI द्वारा लिखी गई है। इसे कॉपी करें, साझा करें, कार्ड या भाषणों में उपयोग करें — यह पूरी तरह से मुफ्त है और आपकी है।
मुफ़्त
CC0
व्यावसायिक उपयोग
