طلوع بهار و نوروز
نوبهار است و جهان مست ز بوی گل یاس خنده بر لب بنشان، دوری کن از بیم و هراس نرمنرمک برسیدست بهار از دل دشت سبزه و سنبل و ریحان به تماشا برگشت سفرهی هفتسین و آینهی مهر و صفا میدهد مژده که پایان شده دوران جفا سال نو باشد و ایام به کامت شیرین روزگارت همه سرسبز و دلت شاد و نوین
Ce poème a été écrit par IA. Copiez-le, partagez-le, utilisez-le dans des cartes ou des discours — c'est totalement gratuit et à vous.
Gratuit
CC0
Usage commercial
