Жаз деми

Жаз деми

Кыштын суугу артта калып акыры, Күн нуруна бөлөнүп жер бети. Ойгонуп бүт жаратылыш уйкудан, Келди минтип жаздын жылуу ирмеми. Тоолордон кар эрип, суулар шаркырап, Бак-дарактар бүчүр байлап, кулпунат. Уя салып сайрап учкан куштардын, Үнү менен бүт ааламга нур чачат. Жаздын жели согуп жумшак бетиме, Үмүт отун жандырат го жүрөктө. Жашоо кайра жаралгансып ушул кез, Жаздын көркү тең келбейт эч нерсеге.

#poemasdeprimavera #esperanzado-pacífico 🌅🕊️

Más como esto

Este poema fue escrito por IA. Cópialo, compártelo, úsalo en tarjetas o discursos; es completamente gratis y tuyo para usar.

Gratis CC0 Uso comercial
Texto copiado
Error al eliminar
Error al restaurar
Video publicado
Video no publicado
Queja enviada
Hecho
Error
Autor recibió:+5+10