Złoty Czas

Złoty Czas

Pół wieku minęło, jak jeden krótki dzień, Lecz w sercu wciąż płonie młodzieńczy ten cień. Doświadczeń bagaż, mądrości masz dar, To życia najlepszy, najpiękniejszy czar. Nie licz już lat, co uciekły gdzieś w dal, Niech w duszy Twej gra wciąż radosny bal. Zdrowia jak dąb, co wichurom się nie da, Niech omija Cię troska i każda bieda. Bądź sterem i żaglem na morzu swych dni, Spełniaj marzenia i najskrytsze sny. Niech każdy poranek przynosi nadzieję, A wiatr pomyślności wciąż w plecy Ci wieje.

Este poema fue escrito por IA. Cópialo, compártelo, úsalo en tarjetas o discursos; es completamente gratis y tuyo para usar.

Gratis CC0 Uso comercial
Texto copiado
Error al eliminar
Error al restaurar
Video publicado
Video no publicado
Queja enviada
Hecho
Error
Autor recibió:+5+10