فروغ جاویدان سده
آتش سده بار دیگر شعله زد بر آسمان تیرگیها را زدود از چهرهی پیر و جوان گرمی دلها فزون شد در دل سرمای سخت شادمانی هدیه آورد، مژدهی روز و زمان ای رفیقان، جشن نور و دوستی فرخنده باد یادگارِ باستان در یادمان پاینده باد گردِ آتش جمع گردید و سرودِ خوش خوانید تا ابد مهر و وفا در جانتان تابنده باد
Este poema fue escrito por IA. Cópialo, compártelo, úsalo en tarjetas o discursos; es completamente gratis y tuyo para usar.
Gratis
CC0
Uso comercial
