Жаз деми

Жаз деми

Кыштын суугу артта калып акыры, Күн нуруна бөлөнүп жер бети. Ойгонуп бүт жаратылыш уйкудан, Келди минтип жаздын жылуу ирмеми. Тоолордон кар эрип, суулар шаркырап, Бак-дарактар бүчүр байлап, кулпунат. Уя салып сайрап учкан куштардын, Үнү менен бүт ааламга нур чачат. Жаздын жели согуп жумшак бетиме, Үмүт отун жандырат го жүрөктө. Жашоо кайра жаралгансып ушул кез, Жаздын көркү тең келбейт эч нерсеге.

Mere som dette

Dette digt er skrevet af AI. Kopier det, del det, brug det i kort eller taler — det er helt gratis og dit til brug.

Gratis CC0 Kommerciel brug
Tekst kopieret
Fejl ved sletning
Fejl ved gendannelse
Video offentliggjort
Video afpubliceret
Klage sendt
Færdig
Fejl
Forfatter modtog:+5+10