Dakilang Babae
Sa bawat hakbang na puno ng gilas, Babaeng dakila, walang inuurungan, Liwanag ng araw sa iyong mga bakas, Ikaw ang pag-asa ng kinabukasan. Puso mong wagas, may taglay na tapang, Sa hirap at dusa'y hindi sumusuko, Tulad ng bulaklak na namumukadkad lamang, Kahit sa unos, patuloy na lumalago. Mabuhay ka, ilaw nitong daigdig, Karunungan mo'y gabay sa dilim, Araw mo ngayon, aming ipinipintig, Pasasalamat na tapat at taimtim.
Это стихотворение было написано Нейросетью. Копируйте, делитесь, используйте в открытках или речах — оно полностью бесплатное и ваше.
Бесплатно
CC0
Коммерческое использование
