Зодрӯз муборак, дӯсти азиз!
Дӯсти азизу гиромӣ! Аз самими қалб туро бо фарорасии зодрӯзат табрику таҳният мегӯям. Дар ин рӯзи фараҳбахш ба ту саломатии бардавом, хушбахтии бепоён ва барори кор дар тамоми ҷодаҳои зиндагиро орзумандам. Дӯстӣ яке аз ганҷҳои бебаҳои инсонӣ аст ва ман хеле хушҳолам, ки чунин дӯсти вафодору содиқе мисли ту дорам. Ту ҳамеша дар лаҳзаҳои душвор дастгир ҳастӣ ва бо маслиҳатҳои муфидат роҳи маро равшан мекунӣ. Бигзор чеҳраи ту ҳамеша хандону лабонат пур аз табассум бошад. Орзу мекунам, ки ҳамаи нақшаву мақсадҳои наҷибат ҷомаи амал пӯшанд ва ҳар як рӯзи умрат бо лаҳзаҳои хотирмону шодӣ саршор гардад. Бигзор дар хонадони ту ҳамеша файзу баракат ва сулҳу осоиштагӣ ҳукмфармо бошад. Умедворам, ки солҳои зиёд мо ин рӯзи хосро якҷоя ҷашн мегирем. Садсола шаву баъд аз он пир шав! Зодрӯз муборак, дӯсти беҳтарини ман!
