Зодрӯз муборак, дӯсти наздик!
Дӯсти азизу меҳрубонам! Имрӯз як рӯзи воқеан махсус аст, зеро маҳз дар ҳамин рӯз ту ба дунё омадаӣ ва ҳаёти моро бо ҳузури худ равшантар сохтаӣ. Зодрӯзат муборак бошад! Ман хеле хушбахтам, ки чунин дӯсти вафодор ва содиқе мисли ту дорам. Ту ҳамеша дар лаҳзаҳои душвор дастгир ҳастӣ ва бо суханҳои некат дилро гарм мекунӣ. Орзу дорам, ки дар ин соли нави ҳаётат ҳамаи мақсадҳоят амалӣ шаванд. Бигзор роҳи зиндагиат ҳамеша бо гулҳои муваффақият ва нури офтоб ороста бошад. Саломатии бардавом, саодати оилавӣ ва хандаҳои бепоёнро бароят хоҳонам. Бигзор ҳар як рӯзи ту пур аз лаҳзаҳои фаромӯшнашаванда ва сюрпризҳои гуворо бошад. Мо дӯстии худро қадр мекунем ва умедворам, ки солҳои зиёд боз дар канори ҳам хоҳем буд. Ҳамеша ҳамин хел ҷавон, пурғайрат ва некбин бимон. Илоҳо, бахту иқбол ҳамеша ҳамсафарат бошад ва ҳамаи орзуҳои дилат ҷомаи амал пӯшанд!
