Зодрӯз муборак, оилаи азизам!
Оилаи азизу гиромии ман! Имрӯз як рӯзи воқеан хос ва пур аз шодӣ аст, зеро мо боз як соли пур аз хотираҳои нек ва лаҳзаҳои фаромӯшнашавандаро паси сар кардем. Шумо барои ман қиматтарин ганҷ ва такягоҳи боэътимод ҳастед. Хонаи мо ҳамеша макони меҳру муҳаббат, ҳамдигарфаҳмӣ ва гармӣ бошад. Бигзор дар ин соли нав ҳар яки шуморо саломатии комил, барори кор ва хушбахтии бепоён ҳамроҳӣ кунад. Ман аз тақдир миннатдорам, ки маҳз дар канори шумо ҳастам. Бигзор хандаи кӯдакон, суханҳои неки калонсолон ва файзу баракат ҳамеша дар хонадони мо ҳукмфармо бошад. Ҳар як рӯзи мо мисли иди имрӯза дурахшон ва пур аз нур бошад. Зодрӯз муборак, пайвандони ҷонии ман! Бигзор орзуҳои ҳар яки мо ҷомаи амал пӯшанд ва мо ҳамеша дар паҳлуи ҳам, дастгири якдигар бошем ва дар фазои орому осуда умр ба сар барем.
