Зодрӯз муборак, дӯсти ҷонӣ!
Дӯсти азизу гиромиам! Имрӯз як рӯзи воқеан махсус аст, зеро маҳз дар ҳамин рӯз олам бо омадани ту равшантар ва зеботар гаштааст. Зодрӯзат муборак бошад! Ман аз таҳти дил ба ту саломатии бардавом, сарбаландӣ ва хушбахтии бепоёнро таманно дорам. Ту барои ман на танҳо як дӯст, балки такягоҳи боэътимод ва ҳамсафари беҳтарини ҳаёт ҳастӣ. Хислатҳои наҷиби ту, аз ҷумла самимият, ҷасорат ва меҳрубоният ҳамеша маро илҳом мебахшанд. Бигзор дар ин соли нави ҳаётат тамоми дарҳои муваффақият ба рӯят боз шаванд ва ҳар як қадаме, ки мегузорӣ, туро ба қуллаҳои баландтарини орзуҳоят расонад. Дар хонадонат ҳамеша файзу баракат ва дар қалбат оромӣ ҳукмфармо бошад. Бигзор дар атрофат ҳамеша одамони содиқу меҳрубон бошанд, ки дар лаҳзаҳои шодӣ ва ғам туро дастгирӣ кунанд. Орзу мекунам, ки ханда ҳеҷ гоҳ аз лабонат дур нашавад ва ҳар як лаҳзаи умрат бо хотираҳои рангину фаромӯшнашаванда пур гардад. Садсола шавӣ, дӯсти азизам!
