Зодрӯз муборак, дӯсти азиз!
Дӯсти азиз ва қадрдонам! Имрӯз, дар ин рӯзи фараҳбахши зодрӯзат, мехоҳам самимонатарин таманниёти худро ба ту бирасонам. Ту барои ман на танҳо дӯст, балки бародари ҷонӣ ҳастӣ, ки дар лаҳзаҳои шодиву ғам ҳамеша дар канорам будӣ. Бигзор ин соли нави ҳаётат пур аз воқеаҳои хотирмон, муваффақиятҳои беназир ва хушиҳои бепоён бошад. Ман ба ту саломатии бардавом, хотири ҷамъ ва иқболи баланд орзу мекунам. Умедворам, ки ҳар як қадами гузоштаат туро ба қуллаҳои муроди мақсуд расонад ва чеҳраат ҳамеша мисли офтоби баҳорон хандону дурахшон бошад. Бигзор дар хонадони ту ҳамеша файзу баракат ва меҳру муҳаббат ҳукмфармо бошад. Дӯстии мо, ки бо гузашти солҳо боз ҳам мустаҳкамтар гаштааст, барои ман арзиши хеле калон дорад. Зодрӯзат муборак бошад, дӯсти беҳтарини ман! Ҳамеша сарбаланду пирӯз бош!
