Зодрӯз муборак, дӯсти ҷонӣ!
Дӯсти азизу гиромиам! Имрӯз, дар ин рӯзи пурфайзу бобаракат, туро ба муносибати зодрӯзат самимона ва аз таҳти дил табрик мегӯям. Ту барои ман на танҳо як дӯст, балки бародари ҷонӣ ва такягоҳи боэътимод дар лаҳзаҳои душвори зиндагӣ ҳастӣ. Дар тӯли солҳое, ки мо бо ҳам дӯстӣ дорем, ман дар симои ту инсони покдил, ҷасур ва содиқро дидам, ки ҳамеша омодаи кӯмак аст. Бигзор роҳи зиндагиат ҳамеша мисли баҳори Тоҷикистон шукуфон, сабз ва пур аз тароват бошад. Ба ту тансиҳатии комил, умри дарози бобаракат ва хушбахтии бепоёни оилавиро орзумандам. Бигзор ҳар як субҳи ту бо табассум оғоз ёбад ва ҳар як лаҳзаи ҳаётат аз шодиву нишот лабрез гардад. Умедворам, ки ҳамаи мақсадҳои наҷибе, ки дар дил дорӣ, ҷомаи амал пӯшанд ва мо боз солиёни зиёд ин рӯзи хушро якҷоя ҷашн гирем. Зодрӯз муборак бошад, дӯсти беҳтарини ман!
