Зодрӯз муборак, дӯсти азиз!
Дӯсти азиз ва гиромиқадри ман! Зодрӯзат муборак бошад. Дар ин рӯзи пурсаодат ба ту пеш аз ҳама саломатии бардавом, умри дароз ва хушбахтии бепоёнро орзу мекунам. Ту барои ман на танҳо дӯст, балки мисли бародар ҳастӣ, ки ҳамеша дар лаҳзаҳои душвор дастгирӣ мекунӣ ва бо маслиҳатҳои муфидат роҳи дурустро нишон медиҳӣ. Бигзор ҳар як лаҳзаи ҳаётат пур аз хандаву шодӣ бошад ва орзуҳои неке, ки дар дил дорӣ, ҷомаи амал пӯшанд. Дар роҳи зиндагӣ ҳамеша муваффақ бош ва бигзор ситораи иқболат ҳамеша дурахшон бимонад. Ман хеле хушбахтам, ки чунин дӯсти вафодор ва содиқе мисли ту дорам. Бигзор хонадонат ҳамеша обод ва дастархонат пурфайз бошад. Ин рӯзи мавлуд ба ту файзу баракати зиёд ва дастовардҳои нав ба навро ҳадя намояд. Садсола шавӣ ва ҳамеша дар ҳалқаи пайвандону дӯстон бо сари баланд ва чеҳраи хандон бигардӣ. Бори дигар зодрӯз муборак, дӯсти ҷонӣ!
