Зодрӯз муборак, дӯсти азиз!
Дӯсти азизу меҳрубонам, туро бо фарорасии зодрӯзат аз таҳти дил табрик мегӯям! Дар ин рӯзи саид ба ту саломатии бардавом, хушбахтии бепоён ва барори кор орзумандам. Ту барои ман на танҳо дӯст, балки шахси наздике ҳастӣ, ки ҳамеша дар лаҳзаҳои душвор дастгирӣ мекунад ва бо ҳузури худ ҳаётро рангинтар месозад. Бигзор ҳар як рӯзи умрат мисли баҳори шукуфон зебо ва мисли офтоби тобон гарм бошад. Орзу дорам, ки ҳамаи мақсадҳои пешгузоштаат амалӣ гарданд ва дар хонадонат ҳамеша файзу баракат ва хандаи кӯдакон танинандоз бошад. Бигзор роҳи зиндагиат ҳамеша ҳамвору пур аз муваффақиятҳо бошад. Мо дӯстии худро қадр мекунем ва умедворам, ки солҳои зиёд боз дар канори ҳам лаҳзаҳои хушро ҷашн мегирем. Садсола шав, дӯсти ман! Бигзор ҳамеша чеҳраат хандону қалбат ором бошад ва дар иҳотаи наздикону пайвандонат ҳамеша хушҳол бошӣ.
