Иди ошиқон муборак, азизам!
Дар ин рӯзи зебо ва пур аз меҳр, мехоҳам ба ту бигӯям, ки ту барои ман на танҳо дӯстдошта, балки тамоми дунё ҳастӣ. Рӯзи ошиқон муборак, азизи дилам! Ҳар лаҳзае, ки мо бо ҳам мегузаронем, барои ман мисли як мӯъҷизаи воқеӣ аст. Ту ҳаёти маро бо рангҳои дурахшон, хандаҳои самимӣ ва гармии бепоён пур кардӣ. Нигоҳи ту ба ман қувват мебахшад ва табассуми ту диламро равшан мекунад. Ман орзу мекунам, ки муҳаббати мо мисли гулҳои баҳорӣ ҳамеша шукуфон бошад ва ҳеҷ гоҳ хазон нагардад. Бигзор ҳар як рӯзи мо бо меҳрубонӣ ва ҳамдигарфаҳмӣ оғоз шавад. Ташаккур барои он ки дар паҳлуи ман ҳастӣ ва ба ман эҳсоси хушбахтиро ҳадя мекунӣ. Ман ваъда медиҳам, ки ҳамеша такягоҳи ту хоҳам буд ва туро бештар аз ҳарвақта дӯст хоҳам дошт. Бигзор ин иди ошиқон танҳо ибтидои саҳифаҳои нави муҳаббати бепоёни мо бошад. Бо тамоми ҳастӣ туро дӯст медорам!
