Зодрӯз муборак, дӯсти ман!
Дӯсти азизу гиромӣ, туро бо фарорасии зодрӯзи хуҷастаат аз таҳти дил табрик мегӯям! Дар ин рӯзи саид ба ту беҳтарин неъматҳои дунёро орзумандам. Ту на танҳо дӯст, балки бародари ҷонӣ ва такягоҳи боэътимод ҳастӣ, ки дар лаҳзаҳои душвору шодӣ ҳамеша дар барам будӣ. Бигзор роҳи зиндагиат ҳамеша бо нури офтоб мунаввар бошад ва дар ҳар қадамат муваффақияту зафар ёри ту гардад. Орзу дорам, ки саломатиат мисли кӯҳҳои сарбаланди кишварамон мустаҳкам, қалбат мисли чашмаҳои мусаффо пок ва хонадонат ҳамеша пур аз файзу баракат бошад. Бигзор ханда аз лабҳоят ҳеҷ гоҳ дур нагардад ва ҳар як лаҳзаи умрат бо хотираҳои неку ширин нақш бандад. Мо ҳамеша дар паҳлуи ҳам хоҳем буд ва дӯстии мо мисли тиллои ноб сол то сол қиматтар хоҳад шуд. Умедворам, ки ҳамаи мақсадҳои наҷибат дар ин сол ҷомаи амал мепӯшанд ва ту ҳамеша дар ҳалқаи пайвандону дӯстон сарбаланду сарфароз мемонӣ. Садсола шавӣ ва зодрӯз муборак бошад, дӯсти ҷонӣ!
