Зодрӯз муборак, дӯсти азиз!
Дӯсти азизу меҳрубонам! Туро бо фарорасии рӯзи мавлудат аз таҳти дил табрику таҳният мегӯям. Дар ин рӯзи фархунда ва хотирмон ба ту пеш аз ҳама саломатии бардавом, хушбахтии бепоён ва барори кор дар тамоми ҷабҳаҳои зиндагиро орзумандам. Ту барои ман на танҳо як дӯст, балки шахси наздике ҳастӣ, ки ҳамеша дар лаҳзаҳои душвор дастгирӣ мекунад ва дар шодиву ғам шарик аст. Бигзор ҳамеша чеҳраат хандону қалбат пур аз меҳру муҳаббат бошад. Орзуҳои некату мақсадҳои бузургат ҳамеша амалӣ гарданд ва роҳи зиндагиат бо нури умед равшан бошад. Мо лаҳзаҳои зиёди хубро якҷоя паси сар кардем ва ман фахр мекунам, ки чунин дӯсти вафодору содиқе дорам. Бигзор ҳар як рӯзи умрат мисли ин иди зебо пур аз сюрпризҳои гуворо ва вохӯриҳои хотирмон бошад. Дар иҳотаи наздикону пайвандон ҳамеша сарбаланд ва сарфароз бош. Зодрӯз муборак бошад, дӯсти беҳтарини ман!
