Зодрӯз муборак, дӯсти азиз!
Дӯсти азизу гиромӣ! Туро бо фарорасии зодрӯзат аз таҳти дил табрику таҳният мегӯям. Дар ин рӯзи хотирмон ба ту пеш аз ҳама саломатии мустаҳкам, умри дарози бобаракат ва хушбахтии бепоёнро орзумандам. Ту барои ман на танҳо як дӯст, балки инсоне ҳастӣ, ки дар лаҳзаҳои душвортарин ҳамеша дар канорам будӣ ва бо маслиҳатҳои хирадмандонаат роҳнамоӣ кардӣ. Бигзор остонаи хонаат ҳамеша пур аз файзу баракат бошад ва дар оилаатон танҳо садои хандаву шодӣ танин андозад. Таманно дорам, ки тамоми нақшаву орзуҳои некад ҷомаи амал пӯшанд ва ҳар як қадами гузоштаат туро ба қуллаҳои баланди муваффақият бирасонад. Дӯстии мо, ки дар имтиҳони замон санҷида шудааст, бигзор то абад пойдор бимонад. Ҳамеша ҳамин хел ҷавонмарду қавирода ва некбин бимон. Зодрӯз муборак, дӯсти ҷонӣ!
