Наврӯз муборак, дӯсти азиз!
Дӯсти азизу меҳрубонам! Бо фарорасии Наврӯзи хуҷастапай, ҷашни эҳёи табиат ва оғози соли нави аҷдодӣ, туро аз таҳти дил табрику таҳният мегӯям. Наврӯз рамзи дурахшони нур бар зулмот ва гармӣ бар сардӣ аст, бинобар ин таманно дорам, ки дар ин рӯзҳои баҳорӣ қалби ту мисли гулҳои навшукуфтаи боғҳо ҳамеша шукуфон ва лабрез аз шодӣ бошад. Бигзор ин соли нав ба зиндагии ту рангу бӯи тоза бахшад. Орзу мекунам, ки дастархони хонадонат ҳамеша мисли суфраи ҳафтсин пурнозу неъмат ва пурфайзу баракат гардад. Дар кору пайкорат муваффақиятҳои беназир, дар ҷисмат саломатии бардавом ва дар рӯҳат оромиши абадиро хоҳонам. Умедворам, ки ҳар як нури офтоби баҳорӣ ба ту нерӯи тоза ва илҳоми нав бахшида, роҳҳои навро ба сӯи қуллаҳои мурод боз намояд. Дӯстии мо мисли дарахтони Наврӯзӣ ҳамеша сабзу устувор бошад. Бигзор ҳар рӯзи ту Наврӯз бошад ва Наврӯзат фирӯз! Бо эҳтироми хос ва орзуҳои нек.
