Иди ошиқон муборак!
Иди ошиқон муборак, азизи дилу дидаи ман! Имрӯз, дар ин рӯзи пур аз меҳру муҳаббат, мехоҳам ба ту бигӯям, ки ту зеботарин ҳадяи тақдир дар ҳаёти ман ҳастӣ. Ҳузури ту дар зиндагии ман мисли офтобест, ки қалбамро гарм мекунад ва дунёямро бо рангҳои дурахшон оро медиҳад. Ҳар як сонияе, ки мо бо ҳам мегузаронем, барои ман гаронбаҳо ва фаромӯшнашаванда аст. Ту на танҳо дӯстдоштаи ман, балки илҳомбахш ва такягоҳи боэътимоди манӣ. Мехоҳам, ки риштаи муҳаббати мо рӯз то рӯз мустаҳкамтар гардад ва оташи меҳрамон ҳеҷ гоҳ хомӯш нашавад. Бигзор ҳар рӯзи мо мисли иди ошиқон бошад — пур аз табассум, ғамхорӣ ва лаҳзаҳои шодӣ. Ман ба ту саломатӣ, хушбахтии бепоён ва амалӣ шудани тамоми орзуҳоятро таманно дорам. Ташаккур барои он ки ҳастӣ ва ба ҳаёти ман маънои тоза мебахшӣ. Туро аз таҳти дил дӯст медорам!
