Зодрӯз муборак, апаҷони азиз!
Апаҷони азизу меҳрубонам, шуморо бо фарорасии зодрӯзатон аз таҳти дил табрику таҳният мегӯям! Шумо барои ман на танҳо апа, балки беҳтарин дӯст, маслиҳатгар ва такягоҳи боэътимод ҳастед. Меҳрубонии шумо мисли офтобест, ки хонадони моро гармӣ мебахшад ва табассуматон ба дилҳои мо нуру зиё меорад. Дар ин рӯзи хос ба шумо саломатии бардавом, хушбахтии бепоён ва умри дарозу бобаракатро таманно дорам. Бигзор ҳар як лаҳзаи зиндагиятон пур аз шодиву нишот бошад ва ҳамаи орзуҳои некатон ҷомаи амал пӯшанд. Шумо лоиқи беҳтарин неъматҳои дунё ҳастед, зеро қалби шумо аз тилло сохта шудааст ва ҳамеша омодаед, ки ба дигарон дасти кӯмак дароз кунед. Бигзор дар рӯзгори шумо ҳамеша баҳори шукуфон ҳукмфармо бошад ва ягон ғам ба остонаи хонаи шумо қадам нагузорад. Зодрӯз муборак бошад, апаи беҳтарини ман! Ҳамеша ҳамин хел зебо, оқила ва меҳрубон бимонед. Мо шуморо хеле дӯст медорем ва бо шумо фахр мекунем.
