Зодрӯз муборак, дӯсти азиз!
Дӯсти азизу меҳрубонам! Имрӯз, дар ин рӯзи фараҳбахшу хотирмон, туро бо ҷашни зодрӯзат аз таҳти дил табрику таҳният мегӯям. Ту барои ман на танҳо дӯст, балки бародари ҷонӣ ва такягоҳи боэътимод ҳастӣ. Ба ту пеш аз ҳама саломатии бардавом, умри дарози бобаракат ва хушбахтии бепоёнро орзумандам. Бигзор ҳар як лаҳзаи зиндагиат пур аз хандаву шодӣ бошад ва ҳамаи мақсаду орзуҳои наҷибат ҷомаи амал пӯшанд. Дар роҳи зиндагӣ ҳамеша муваффақ бош ва бигзор ситораи иқболат ҳамеша дурахшон бимонад. Ман фахр мекунам, ки чунин дӯсти вафодор ва содиқ дорам. Бигзор дар хонадони ту ҳамеша файзу баракат ва меҳру муҳаббат ҳукмфармо бошад. Умедворам, ки дӯстии мо то абад боқӣ мемонад ва мо боз солҳои зиёд ин рӯзи хушро якҷоя ҷашн мегирем. Зодрӯз муборак, дӯсти беҳтарини ман!
