Табрики зодрӯзи дӯст
Дӯсти ҷонӣ, зодрӯзат шод бод, Хонаат ободу дил обод бод. Дар дилат ғам не, фақат шодӣ бувад, Рӯзгорат сарсабзу озод бод. Боғҳои орзуят гул кунанд, Дар фазои бахт парвозат баланд. Дар канорат дӯстони меҳрубон, Ҳар нафас бошад бароят чун писанд. Сад баҳор ояд ба истиқболи ту, Нур борад бар сару иқболи ту. Зиндагӣ ширин чу шаҳду қанд бод, Ҷовидон бошад ҳамин хушҳоли ту.
