Złoty Czas

Złoty Czas

Pół wieku minęło, jak jeden krótki dzień, Lecz w sercu wciąż płonie młodzieńczy ten cień. Doświadczeń bagaż, mądrości masz dar, To życia najlepszy, najpiękniejszy czar. Nie licz już lat, co uciekły gdzieś w dal, Niech w duszy Twej gra wciąż radosny bal. Zdrowia jak dąb, co wichurom się nie da, Niech omija Cię troska i każda bieda. Bądź sterem i żaglem na morzu swych dni, Spełniaj marzenia i najskrytsze sny. Niech każdy poranek przynosi nadzieję, A wiatr pomyślności wciąż w plecy Ci wieje.

Questa poesia è stata scritta dall'IA. Copiala, condividila, usala in biglietti o discorsi — è completamente gratuita e tua da usare.

Gratis CC0 Uso commerciale
Testo copiato
Errore di eliminazione
Errore di ripristino
Video pubblicato
Video non pubblicato
Reclamo inviato
Fatto
Errore
Autore ha ricevuto:+5+10