نغمهی سپندارمذگان
جهان ز عطر تو لبریز گشته در اسفند به یمن عشق تو بر لب نشسته صد لبخند زمین به نام تو امروز جشن میگیرد زمستان از تب عشقت، ز شرم میمیرد سپندارمذگان، روز مهر و پیمان است نگاه گرم تو خورشید این زمستان است تویی که ریشه دواندی به عمق جان و تنم من از شکوه وجودت، شکوفه میزنم
Questa poesia è stata scritta dall'IA. Copiala, condividila, usala in biglietti o discorsi — è completamente gratuita e tua da usare.
Gratis
CC0
Uso commerciale
