طلوع بهار و نوروز
نوبهار است و جهان مست ز بوی گل یاس خنده بر لب بنشان، دوری کن از بیم و هراس نرمنرمک برسیدست بهار از دل دشت سبزه و سنبل و ریحان به تماشا برگشت سفرهی هفتسین و آینهی مهر و صفا میدهد مژده که پایان شده دوران جفا سال نو باشد و ایام به کامت شیرین روزگارت همه سرسبز و دلت شاد و نوین
Puisi ini ditulis oleh AI. Salin, bagikan, gunakan dalam kartu atau pidato — ini sepenuhnya gratis dan milik Anda untuk digunakan.