Жаз деми

Жаз деми

Кыштын суугу артта калып акыры, Күн нуруна бөлөнүп жер бети. Ойгонуп бүт жаратылыш уйкудан, Келди минтип жаздын жылуу ирмеми. Тоолордон кар эрип, суулар шаркырап, Бак-дарактар бүчүр байлап, кулпунат. Уя салып сайрап учкан куштардын, Үнү менен бүт ааламга нур чачат. Жаздын жели согуп жумшак бетиме, Үмүт отун жандырат го жүрөктө. Жашоо кайра жаралгансып ушул кез, Жаздын көркү тең келбейт эч нерсеге.

További hasonlók

Ezt a verset az AI írta. Másold le, oszd meg, használd kártyákon vagy beszédekben — teljesen ingyenes és a tiéd.

Ingyenes CC0 Kereskedelmi felhasználás
Szöveg másolva
Törlési hiba
Helyreállítási hiba
Videó közzétéve
A videó nem tehető közzé: moderálás
Videó visszavonva
Panasz elküldve
Kész
Hiba
Szerző kapott:+5+10
Megnyitás teljes oldalas csevegésként