O Laço do Destino
No compasso do tempo, te encontrei, Um laço eterno que o destino traçou. Em cada olhar teu, o mundo avistei, E o silêncio entre nós o amor completou. Não preciso de joias, nem ouro, nem fama, Apenas o toque da tua mão na minha. És a chama suave que a alma inflama, A melodia doce na minha linha. Neste dia sagrado, renovo a promessa, De cuidar do nosso jardim com carinho. Teu riso é a luz que afasta a pressa, Seguimos juntos, no mesmo caminho.
این شعر توسط هوش مصنوعی سروده شده است. آن را کپی کنید، به اشتراک بگذارید، در کارتها یا سخنرانیها استفاده کنید — کاملاً رایگان و متعلق به شماست.
رایگان
CC0
استفاده تجاری
