O Abraço do Tempo
Pai, és a força que nunca vacila, Um farol seguro no mar da vida. Nas tuas mãos, o mundo se ajeita, E a cada passo, a alma convida. Ensinaste o voo sem deixar o chão, Com palavras doces e olhar sereno. No teu abraço, encontro o perdão, E o amor que cresce, nunca pequeno. Hoje celebro o teu caminhar, A história que escreves com tanto ardor. Obrigado, pai, por sempre estar, Sendo o meu guia, o meu professor.
این شعر توسط هوش مصنوعی سروده شده است. آن را کپی کنید، به اشتراک بگذارید، در کارتها یا سخنرانیها استفاده کنید — کاملاً رایگان و متعلق به شماست.
رایگان
CC0
استفاده تجاری
